Home / Camera aanmelden bij de politie
Je camera aanmelden bij de politie, en waarom dat helpt
Camera in Beeld is het register waarin de politie bijhoudt waar camera's hangen. Aanmelden kost een paar minuten en is gratis. Wat het oplevert hangt vooral af van één ding: of jouw beeld goed genoeg is om iets mee te doen.
Het register
Wat is Camera in Beeld precies?
Een landelijk register van de politie waarin particulieren, bedrijven en instellingen vrijwillig hun camera's opgeven. Per adres staat genoteerd waar de camera hangt, welke kant hij op kijkt en hoe lang de beelden bewaard blijven. Meer niet. Er loopt geen verbinding met je camera en er komt niemand meekijken.
Het register is de afgelopen jaren hard gegroeid, vooral door deurbelcamera's. In juli 2026 stonden er ruim 360.000 camera's in, ongeveer 40.000 meer dan drie jaar eerder. Ter vergelijking: het aantal camera's dat in Nederland op straat uitkijkt is een veelvoud daarvan, want lang niet iedereen meldt zich aan.
Wat je opgeeft is beperkt en dat is bewust zo. De locatie op de kaart, of de camera naar binnen of naar buiten kijkt, wat er ongeveer in beeld staat, hoe lang je opnames bewaart en hoe de politie je kan bereiken. Je uploadt geen beelden en je geeft geen wachtwoord. Aanmelden gebeurt via het formulier op politie.nl en is in vijf tot tien minuten gedaan.
Afmelden of wijzigen kan op elk moment. Verhuis je, of hangt de camera een andere kant op na een verbouwing, geef dat door. Een register met verouderde gegevens kost een rechercheur tijd en levert jou een telefoontje op over een camera die er niet meer hangt.
360.000
camera's in het register, juli 2026
40.000
erbij in drie jaar tijd
5.000
keer beelden opgevraagd in 2023
0
keer dat de politie live meekijkt
Bron: BeveiligingNieuws en Security.NL over de omvang van Camera in Beeld, beide 1 juli 2026, op basis van cijfers van de politie. Geraadpleegd op 20 augustus 2026.
De misvatting
Kijkt de politie mee met mijn camera?
Nee. De politie heeft geen toegang tot je beelden en kan niet inloggen op je systeem. Camera in Beeld bevat alleen de vermelding dát er een camera is en wie de eigenaar is. Wil de politie na een misdrijf beelden zien, dan word je gebeld of gemaild met een verzoek.
Dat verschil is belangrijker dan het lijkt, want het is precies de reden dat mensen zich niet aanmelden. De gedachte "dan kijkt de politie dus in mijn tuin" klopt niet. Het register is een adressenlijst, geen kijkdienst. Je houdt de beelden in eigen beheer, of dat nu op een recorder in je meterkast staat of op een kaartje in de camera.
Er staat wel iets tegenover dat je moet weten. De politie kan in een strafrechtelijk onderzoek beelden vorderen, en dat staat los van of je in het register staat. Aanmelden maakt je dus niet vindbaarder voor iets waar je anders buiten zou blijven; het maakt je alleen sneller vindbaar op het moment dat het over jouw straat gaat.
Wat er in de praktijk gebeurt: er wordt ingebroken bij nummer 14, een rechercheur trekt een straal om dat adres in het register en ziet dat er op nummer 9 en nummer 22 een camera hangt. Die twee worden gebeld. Zonder register wordt er aangebeld, en dan hangt het ervan af wie er thuis is. In 2023 zijn er volgens de politie ongeveer 5.000 keer camerabeelden opgevraagd.
Je bent niet verplicht om beelden te geven en de politie kan je daar in eerste instantie ook niet toe dwingen. In de meeste gevallen wil je het gewoon: het is je buurman die is bestolen, en volgende keer ben jij het.
Waar het meestal op stukloopt
Waarom is een camerabeeld vaak niet bruikbaar voor aangifte?
Omdat er te weinig pixels op de persoon vallen. De Europese norm EN 62676-4 zet daar getallen op: onder 125 pixels per meter herken je zelfs een bekende niet meer, en pas boven 250 pixels per meter kun je een onbekende herkenbaar vastleggen. Bijna elke teleurstelling na een incident komt hier vandaan.
| Wat je wilt kunnen | Pixels per meter | Turret 4 MP, lens 2,8 mm | Bullet 8 MP, ingezoomd |
|---|---|---|---|
| Detecteren | 25 | 56,6 m | 186,6 m |
| Observeren | 62,5 | 22,6 m | 74,6 m |
| Herkennen | 125 | 11,3 m | 37,3 m |
| Identificeren | 250 | 5,7 m | 18,7 m |
Bron: de DORI-afstanden uit de officiele datasheets van Dahua, model DH-IPC-HDW3449H-AS-PV-PRO (rev. 002.000) en DH-IPC-HFW3849T1-ZAS-PV-PRO (rev. 002.000). Die tabellen verwijzen zelf naar de norm EN 62676-4. Geraadpleegd op 20 augustus 2026. Specificaties kunnen wijzigen; wij rekenen ze bij elk advies opnieuw na.
Kijk vooral naar de laatste rij. Diezelfde 4 megapixel camera die tot 56 meter ziet dát er iemand loopt, legt pas binnen 5,7 meter een onbekende herkenbaar vast. Dat is de afstand van je voordeur tot de heg. Op de homepage staat een rekenhulp waarin je zelf een resolutie en een lens kunt kiezen en ziet wat dat met die vier afstanden doet.
Vandaar dat wij bij een woning bijna altijd één camera bewust laag en dichtbij ophangen, gericht op het pad waar iemand langs móét. Die ene camera is degene waar de politie later iets aan heeft. De rest van de camera's is voor het overzicht.
Ons deel van het werk
Wat wij doen om beelden bruikbaar te maken
Aanmelden bij Camera in Beeld doe je zelf, dat is een formulier. Zorgen dat er iets bruikbaars uitkomt op het moment dat het telt, dat is ons werk. Vier dingen bepalen dat, en drie ervan kosten geen extra hardware.
Er is nog een vijfde, en die is het lastigst: licht. Inbraken gebeuren als het donker is en juist dan zakt de pixeldichtheid in de praktijk in elkaar, omdat de camera langer belicht en het beeld gaat smeren. Een beeld van 250 pixels per meter overdag kan 's nachts nog steeds onbruikbaar zijn. Waar dat aan ligt en wat eraan te doen is, staat op onze pagina over nachtzicht.
En dan het onaangename deel, dat de meeste installateurs liever niet opschrijven: van de meeste camerabeelden die na een woninginbraak worden opgevraagd, komt geen dader. Niet omdat de politie niet wil, maar omdat een korrelige gestalte met een capuchon nergens mee te vergelijken is. Wie een camera koopt met de verwachting dat de dader daarna gepakt wordt, koopt hem om de verkeerde reden. Wie hem koopt om te weten wat er is gebeurd, hoe laat en met hoeveel mensen, krijgt precies waarvoor hij betaalt.
Regio
In welke straat hangt hij, en wie kijkt er mee
Wat een aanmelding waard is verschilt per omgeving. In een dichtbebouwde wijk zit er om elk incident een handvol camera's; in het buitengebied ben jij misschien de enige binnen driehonderd meter.
In stedelijk gebied is de kans groot dat de politie meerdere camera's rond een plaats delict vindt en de beelden naast elkaar legt. Een reeks fragmenten van verschillende gevels vertelt een looproute, en dat is vaak meer waard dan een enkel scherp gezicht. Wij zien dat terug bij projecten in Rotterdam en Tilburg, waar bewonerscollectieven en VvE's hun camera's gezamenlijk hebben aangemeld.
Op een bedrijventerrein of aan een buitenweg ligt het anders. Daar is jouw camera vaak de enige, en dan telt vooral of hij het toegangspunt scherp genoeg pakt: het hek, de inrit, de laadkuil. Een kentekenplaat lezen vraagt nog meer pixels dan een gezicht en werkt alleen op een punt waar auto's langzaam rijden of stilstaan.
Wat je in beeld mag hebben en hoe lang je het bewaart, is een apart verhaal dat losstaat van het register. Dat staat op onze pagina over privacywetgeving en cameratoezicht. Kort samengevat: aanmelden bij de politie ontslaat je niet van de plicht om je camera netjes te richten.
Vragen
Wat mensen ons over Camera in Beeld vragen
De vragen die bij ons binnenkomen zodra iemand het formulier op politie.nl openslaat.
Ben ik verplicht mijn camera aan te melden?
Nee. Camera in Beeld is volledig vrijwillig en er staat geen boete op het niet aanmelden. Er is ook geen andere meldplicht: sinds de AVG hoef je gewone camerabewaking niet meer bij de toezichthouder te melden en de gemeente heeft er niets mee te maken.
Voor bedrijven ligt het iets anders, niet qua aanmelden maar qua administratie: die moeten cameratoezicht wel opnemen in hun verwerkingsregister.
Krijgt de politie toegang tot mijn app of mijn recorder?
Nee. Je geeft geen wachtwoord, geen inloggegevens en geen koppeling. In het register staan alleen je adres, de plek en kijkrichting van de camera, je bewaartermijn en je contactgegevens. De beelden blijven op jouw recorder of geheugenkaart staan.
Wil de politie na een misdrijf beelden zien, dan neemt iemand contact met je op en bepaal jij of je meewerkt. In een strafrechtelijk onderzoek kunnen beelden ook formeel gevorderd worden, maar dat staat los van het register.
Telt mijn deurbelcamera ook mee?
Ja, en die vormen inmiddels een flink deel van de groei van het register. Een deurbelcamera bij de voordeur ziet precies het stuk waar iedereen langs moet en is daardoor vaak nuttiger dan een camera hoog aan de gevel.
Let wel op de bewaartermijn die eraan hangt. Veel deurbellen bewaren zonder abonnement maar een paar dagen of alleen losse fragmenten, en dat is bij een incident dat later ontdekt wordt te weinig.
Wat als de politie belt terwijl de beelden al overschreven zijn?
Dan is het weg en valt er niets te herstellen. Een recorder overschrijft de oudste opnames zodra de schijf vol is, en dat gebeurt stil. Bij een systeem dat op zeven of tien dagen staat, is een inbraak die je na een weekje weg pas ontdekt vaak net te laat.
Vermoed je dat er iets is gebeurd, haal dan meteen het fragment eraf voordat je verder zoekt. Bewaren van dat ene fragment mag langer dan je gewone bewaartermijn, zolang de zaak loopt.
Helpt aanmelden om inbrekers af te schrikken?
Niet direct, want een inbreker leest het register niet. Wat wel afschrikt is een zichtbare camera op ooghoogte en een buurt waarin duidelijk is dat er gefilmd wordt. In sommige gemeenten hangen daar borden bij vanuit een buurtinitiatief.
Het nut van aanmelden zit aan de achterkant: sneller gevonden worden door een rechercheur die aan het uitzoeken is welke route iemand gelopen heeft.
Ik heb beelden, maar hoe geef ik ze door?
Via de agent of rechercheur die contact met je opneemt, meestal op een usb-stick of via een uploadlink die je krijgt toegestuurd. Exporteer het fragment met de originele tijdstempel erin en knip er ruim omheen: een minuut voor en na het moment zelf.
Film nooit je eigen scherm met je telefoon. Dat kost het grootste deel van de resolutie en juist die pixels bepalen of er iemand herkend kan worden.