Een Amsterdamse woning met vijf losse systemen, en hoe deur en camera's in één app kwamen

Waarom bouw je verder op het netwerk dat er al ligt?

Omdat je dan niet een tweede platform naast het eerste zet. In deze woning was het netwerk al van UniFi. Camera's, intercom en deurtoegang horen bij datzelfde merk. Hang je ze aan dat netwerk, dan regel je alles vanuit één app, op een router die er toch al hing.

Dat klinkt als een detail. Voor mij is het de kern. Elk systeem erbij betekent nog een wachtwoord, nog een update en nog een telefoontje als iets hapert. Daarom gingen de oude camera's, de kaartlezer en de intercom eruit, en kwam er UniFi voor in de plaats. Aan de voorgevel hangen nu twee nieuwe camera's waar eerst de oude zaten. Alarm en slimme lampen bleven gewoon staan.

Wat kan de bewoner nu zelf?

De schoonmaker een eigen pincode geven, en die later weer weghalen. Zien wie er voor de deur staat, op het scherm in de hal of op de telefoon. Openen met een pincode, een tag of de app. Vroeger zat het ene in het ene programma en het andere in een ander. Dan schuif je zoiets voor je uit.

Buiten bij de voordeur hangt nu een UniFi-intercom. Hij zit in een kastje op de muur, de netwerkkabel loopt er keurig in. Een klein regelaartje binnen, de Door Hub Mini, bedient het slot. Meer over openen zonder sleutel lees je bij toegangscontrole en bij intercom.

Waarom eerst alle kabels nameten?

Na een verhuizing kent niemand de route van de kabels nog. Daarom liepen we ze eerst allemaal na. Die naar de intercom, naar de voorste camera's, naar het scherm in de hal, naar drie draadloze zenders en naar het alarm. Elke kabel krijgt een meting en een notitie: welke poort, welk apparaat.

In de kast vonden we kabels die rechtstreeks met een stekker in de switch staken. Die zetten we opnieuw af op keystones, in een patchpaneel. Dat zit steviger, en je leest in één blik waar alles naartoe loopt. Apparatuur die niets meer deed, ging de deur uit. Wat bleef, kreeg klittenband en een eigen plek. Hoe zo'n kast eruit hoort te zien, staat bij databekabeling.

Waar bleven de beelden eerst?

Op een geheugenkaartje in de oude recorder. Voor één losse camera is zo'n kaartje prima. Voor vier camera's waarin je wilt terugzoeken niet. Daarom schreven we de vier UniFi G6-camera's nu weg naar een schijf van 2 terabyte, in de Dream Machine zelf.

Hoe ver je terug kunt, verschilt per huis. Beeldkwaliteit, wanneer er wordt opgenomen en hoe druk het is, bepalen het samen. Dat regelen we bij de oplevering. Reken het voor jouw situatie uit met de rekenhulp voor opslag. Wat een kaartje kan en een recorder beter doet, staat bij SD-kaart of recorder.

Hoe kom je met een kabel waar je hem wilt?

In een bewoond huis gaat een kabel nooit vanzelf de goede kant op. Voor een extra camera en een extra draadloze zender moesten er nieuwe kabels komen. Daarvoor maakten we groeven in wand en vloer. Daar ging een flexibele buis in, en op de plek van een aansluiting een inbouwdoosje. Daarna gingen de groeven dicht, zodat de stukadoor verder kon.

De tweede dag was het netwerk aan de beurt. Een nieuw modem erin. Router, switch en de drie zenders helemaal opnieuw opgezet en bijgewerkt, met een nieuwe wifinaam. Daarna de intercom, het scherm in de hal en nog twee camera's: binnen in de gang en buiten onder de overkapping. Meer over dekking in huis lees je bij wifi-netwerken.

Wanneer zou ik niet alles omzetten?

Als iets goed werkt en er geen reden is om het in dezelfde app te hebben. Alarm en lampen bleven hier zoals ze waren. Alles vervangen omdat het technisch kan, is weggegooid geld. Ik kijk naar wat je echt elke dag gebruikt. Dat gaat naar één plek. Voor de rest geldt: laten draaien.